Uroczystość Wszystkich Świętych

Znanych i anonimowych, dawnych i współczesnych świętych Kościół katolicki uroczyście wspomina 1 listopada. Uroczystość Wszystkich Świętych jest jednym z najbardziej radosnych dni dla chrześcijan. W ciągu roku niemal każdego dnia przypada wspomnienie jednego lub kilku świętych znanych z imienia. Jednak ich liczba jest znacznie większa. Wiele osób doszło do świętości w zupełnym ukryciu.

Uroczystość Wszystkich Świętych nie jest – wbrew spotykanym niekiedy opiniom – „Świętem Zmarłych” ale przypomina wszystkim wiernym o ich powołaniu do świętości. W odróżnieniu od tej uroczystości, następnego dnia – 2 listopada – wspomina się wszystkich wiernych zmarłych. Jest to dzień modlitwy za tych, którzy w czyśćcu przygotowują się do chwały nieba.

Dzień 1 listopada przypomina prawdę o powszechnym powołaniu do świętości.

Każdy z wierzących, niezależnie od konkretnej drogi życia: małżeństwa, kapłaństwa czy życia konsekrowanego jest powołany do świętości. Tej pełni człowieczeństwa nie można osiągnąć własnymi siłami. Konieczna jest pomoc łaski Bożej, czyli dar życzliwości Boga. Ponieważ Stwórca powołuje do świętości wszystkich, także każdemu człowiekowi pomaga swą łaską. Teologia wskazuje, iż każdy otrzymał dar zbawienia, bo Jezus Chrystus złożył ofiarę za wszystkich ludzi. Od każdego z nas jednak zależy, w jakim stopniu przyjmie od Boga dar świętości. Razem jednak Dzień Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny przypominają prawdę o wspólnocie Kościoła, obejmującej świętych w niebie, pokutujących w czyśćcu i żyjących jeszcze na ziemi. Wśród tych trzech stanów Kościoła dokonuje się, poprzez modlitwę, pamięć czy ofiarę, ciągła wymiana dóbr duchowych. W tej łączności (komunii) wyraża się świętych obcowanie.

Uroczystość Wszystkich Świętych (1 listopada) oraz Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych, czyli tzw. Dzień Zaduszny (2 listopada) - są to dni, kiedy w sposób szczególny pamiętamy o naszych bliskich, którzy odeszli już z tego świata. Najpiękniejszym darem dla naszych zmarłych, wyrażającym naszą żywą pamięć o nich, niech będą nie tylko znicze i kwiaty, ale przede wszystkim modlitwa oraz przyjęcie Komunii św.

 W tych dniach pamięci o tych co już odeszli do wieczności, których nie ma już wśród nas polska tradycja nakazuje odwiedzanie grobów swoich bliskich, zapalenie zniczy, złożenie wieńców i kwiatów. Odwiedzając miejsca wiecznego spoczynku, zachowajmy należytą powagę, zastanówmy się nad przemijaniem, przywołamy ulotne wspomnienia, nie zapominając jednak przede wszystkim o modlitwie za zmarłych. Cmentarz jest miejscem gdzie spoczywają nasi najbliżsi, ale też i najbliżsi naszych znajomych. Ich też należy uszanować. 

Uroczystość Wszystkich Świętych ma charakter bardziej radosny, bowiem 1 listopada wspominamy wszystkich tych, którzy żyli przed nami i wypełniając w swoim życiu wolę Bożą, osiągnęli wieczne szczęście przebywania z Bogiem w niebie. Kościół wspomina nie tylko oficjalnie uznanych świętych, czyli tych beatyfikowanych i kanonizowanych, ale także wszystkich wiernych zmarłych, którzy już osiągnęli zbawienie i przebywają w niebie, a których z imienia nie znamy. Oni osiągnęli już wieczną chwałę, a dziś są naszymi orędownikami przed Bogiem. Przypominamy, że jest to święto nakazane; obowiązuje nas uczestnictwo we Mszy świętej.

2 listopadaobchodzimy Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych. Wspominamy w liturgii wszystkich wierzących w Chrystusa, którzy odeszli już z tego świata, a teraz przebywają w czyśćcu. Zachęcamy w tym dniu do uczestnictwa we Mszy świętej.

********

Każdego miesiąca papież Leon XIV zwraca naszą uwagę na konkretne potrzeby współczesnego człowieka.

O właściwe wykorzystanie bogactw

Módlmy się, aby bogactwa były wykorzystywane właściwie, nie ulegając pokusie egoizmu, lecz zawsze służąc dobru wspólnemu i solidarności z tymi, którzy mają mniej.

Rok Jubileuszowy

z okazji 800-lecia

śmierci św. Franciszka z Asyżu.

Ojciec Święty Leon XIV ogłosił Rok Jubileuszowy z okazji 800-lecia śmierci (Transitus) św. Franciszka z Asyżu, który trwa od 10 stycznia 2026 r. do 10 stycznia 2027 roku,podczas którego wszyscy wierni chrześcijanie są zaproszeni do naśladowania przykładu Świętego z Asyżu, stając się wzorami świętości życia oraz niestrudzonymi świadkami pokoju.

Penitencjaria Apostolska na początku 2026 roku wydała dekret ustanawiający możliwość uzyskania odpustu zupełnego, na zwykłych warunkach, tym, którzy pobożnie wezmą udział w tym nadzwyczajnym Jubileuszu, stanowiącym niejako idealną kontynuację Jubileuszu Zwyczajnego Roku 2025.

Wszyscy wierni, którzy - z sercem wolnym od przywiązania do grzechu - nawiedzą w formie pielgrzymki jakikolwiek kościół klasztorny franciszkanów / kaplicę franciszkańską lub miejsce kultu związane z duchowością franciszkańską i poświęcone św. Franciszkowi w dowolnej części świata mogą uzyskać odpust pod zwykłymi warunkami, zaś osoby w podeszłym wieku, chorzy oraz ci, którzy z poważnych powodów nie mogą opuszczać domu, będą mogli również uzyskać odpust zupełny, łącząc się duchowo z obchodami jubileuszowymi oraz ofiarując Bogu swoje modlitwy, cierpienia, dolegliwości i codzienne trudności.

Przypominamy, że warunki uzyskania odpustu (dla siebie lub dla zmarłych) są następujące:

- spowiedź sakramentalna w celu trwania w stanie łaski uświęcającej;

- uczestnictwo we Mszy św. oraz przyjęcie Komunii św.;

- nawiedzenie w formie pielgrzymki jakiegokolwiek kościoła klasztornego franciszkanów lub miejsca kultu poświęconego św. Franciszkowi w dowolnej części świata;

- odmówienie wyznania wiary Credo i modlitwy Ojcze nasz;

- modlitwa w intencjach Ojca Świętego.

Miejsca kultu św. Franciszka z Asyżu w diecezji Den Bosch:

• Stadsklooster San Damiano (Den Bosch): Główny ośrodek franciszkański w mieście, dawny klasztor kapucynów znajdujący się przy Van der Does de Willeboissingel 11-12.
• Klooster Minderbroeders Franciscanen (Megen): Znajdujący się przy Kloosterstraat 6 w Megen (ok. 20 km na północny wschód od Den Bosch) zabytkowy kompleks zakonu braci mniejszych. Ze względu na swoją bogatą historię i charakter miejsca skupienia, region ten bywa nazywany „Asyżu nad Mozą”.
• Katedra św. Jana w Den Bosch (Sint-Janskathedraal): Główna świątynia diecezji przy Parade 2, której budowę w XIII wieku silnie wspierali pierwsi bracia mniejsi.

Jan Bernardone urodził się w Asyżu w roku 1182 jako syn zamożnego kupca. Z powodu zamiłowania do języka francuskiego nazywano go "Francesco". Jako młodzieniec prowadził początkowo beztroskie życie, ale pod wpływem łaski Bożej porzucił je i obrał całkowite ubóstwo. Gdy zebrali się koło niego towarzysze, założył Zakon Braci Mniejszych, którzy oddawali się wędrowczemu kaznodziejstwu. Później z pomocą św. Klary założył zakon żeński, nazwany drugim zakonem, a wreszcie dla ludzi świeckich założył trzeci zakon pokutujących. Przez swój przykład i założenie przez siebie instytucje, św. Franciszek wywarł olbrzymi wpływ na życie duchowe i artystyczne średniowiecza. Pod koniec życia otrzymał na górze Alwerni stygmaty Męki Pańskiej. Umarł w Asyżu 3 października 1226 roku i w dwa lata później został kanonizowany.